Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 15 stycznia 2026 r. (sygn. IV SA/Wr 364/25) oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na remont lokalu mieszkalnego uszkodzonego podczas powodzi we wrześniu 2024 r. Orzeczenie dotyczy stosowania art. 69b ust. 1 ustawy nowelizującej przepisy powodziowe oraz relacji tego przepisu do definicji związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, zawartych w ustawie o pomocy społecznej.

Sprawa miała swój początek w decyzji wójta gminy, który odmówił przyznania zasiłku celowego właścicielom lokalu położonego w jednej z miejscowości gminy Kłodzko. Wnioskodawcy ubiegali się o środki na remont mieszkania dotkniętego skutkami powodzi. Organ pierwszej instancji ustalił jednak, że w dniu wystąpienia powodzi skarżący nie zamieszkiwali w tym lokalu i nie prowadzili w nim gospodarstwa domowego. Lokal był w tym czasie użytkowany przez osobę trzecią, która uzyskała odrębną pomoc powodziową.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie, podtrzymało stanowisko organu gminy. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z zasadami przyznawania pomocy remontowo-budowlanej, opracowanymi przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, zasiłki te przysługują osobom lub rodzinom, które w dniu powodzi prowadziły gospodarstwo domowe w uszkodzonym budynku lub lokalu mieszkalnym. Sam fakt posiadania tytułu prawnego do nieruchomości nie jest wystarczający do uzyskania świadczenia.

Skarżący, wnosząc skargę do sądu administracyjnego, argumentowali, że przyczyną niezamieszkiwania w lokalu była bariera architektoniczna uniemożliwiająca jednemu z nich korzystanie z mieszkania, z uwagi na fakt, iż jest on osobą poruszającą się na wózku inwalidzkim. Wnieśli także o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania stron i świadka w tym zakresie.

WSA we Wrocławiu nie podzielił tej argumentacji. Sąd wskazał, że art. 69b ust. 1 ustawy nowelizującej przewiduje szczególny rodzaj zasiłku celowego, który mimo że jest przyznawany niezależnie od dochodu, pozostaje świadczeniem adresowanym do osób lub rodzin, których gospodarstwo domowe zostało dotknięte skutkami powodzi. Pojęcie rodziny i osoby samotnie gospodarującej należy interpretować zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, co oznacza konieczność faktycznego wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania.

Zdaniem sądu bezsporne było, że wnioskodawcy nie prowadzili gospodarstwa domowego w lokalu objętym wnioskiem w dniu wystąpienia powodzi. Okoliczności, które doprowadziły do takiego stanu rzeczy, w tym bariery architektoniczne, nie mają znaczenia dla oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania zasiłku. Sąd podkreślił również, że pomoc remontowo-budowlana ma na celu wsparcie gospodarstw domowych w przedmiocie przywrócenia możliwości dalszego zamieszkiwania w nich po klęsce żywiołowej. W konsekwencji WSA oddalił skargę w całości, uznając decyzje organów administracji za zgodne z prawem.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 15 stycznia 2026 r. (sygn. IV SA/Wr 364/25)

Źródło: CBOSA