O tym, że od teraz dostęp do funduszy UE będzie łatwiejszy zapewnia komisarz Janusz Lewandowski. Komisja Europejska właśnie przyjęła ostateczną tablicę wyników w dziedzinie uproszczenia, czyli ponad 120 zmian, które mają uprościć zasady finansowania europejskich przedsiębiorstw, miast, regionów, naukowców i organizacji pozarządowych ze środków Unii Europejskiej.
Wraz z przyjęciem wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 oraz sektorowych programów finansowania wiele osiągnięto w kwestii zapewniania potencjalnym beneficjentom łatwiejszego dostępu do środków UE. Instytucje oraz państwa członkowskie UE muszą jednak w dalszym ciągu prowadzić działania mające na celu wprowadzanie uproszczeń poprzez przyjmowanie niezbędnych środków wykonawczych i technicznych.
- Począwszy od tego roku dostęp do funduszy UE będzie łatwiejszy, jednak nie wpłynie to negatywnie na monitorowanie sposobu ich wydatkowania - stwierdził komisarz odpowiedzialny za programowanie finansowe i budżet Janusz Lewandowski. - Jednak uproszczenie to ciągły proces, który wymaga regularnych działań ze strony instytucji i państw członkowskich UE. Państwa członkowskie wykonują ok. 80 proc. budżetu UE, więc wszelkie starania na poziomie UE mają szanse powodzenia jedynie wtedy, gdy towarzyszą im środki wprowadzające uproszczenia na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Zachęcamy państwa członkowskie do podążania tą samą drogą i dalszego ograniczania obciążeń administracyjnych beneficjentów.
Niemniej jednak można było osiągnąć więcej. Rozbieżne stanowiska państw członkowskich niejednokrotnie utrudniały wprowadzanie uproszczeń, co z kolei powodowało tworzenie licznych odstępstw i zbyt szczegółowych przepisów (na przykład w obszarze finansowania rolnictwa i funduszy strukturalnych), także w odniesieniu do wykonywania budżetu w ramach różnych programów zarządzanych przez Komisję.
Przykłady uproszczeń:
- uproszczona procedura zwrotu kosztów w dziedzinie badań: pojedyncza stawka zwrotu dla wszystkich uczestników projektu („jeden projekt, jedna stopa finansowania”) i stawka zryczałtowana dla kosztów pośrednich;
- krótszy termin płatności należnych beneficjentom (90 dni) w obszarze polityki spójności;
- „e–spójność”: systemy elektroniczne dla beneficjentów, dzięki którym można przedkładać dane, korzystać z istniejących baz danych, przechowywać dokumenty dotyczące polityki spójności;
- krótszy wymagany okres przechowywania dokumentów: beneficjenci muszą przechowywać dokumenty dotyczące projektów finansowanych ze środków UE maksymalnie przez okres trzech lat.
Źródło: ec.europa.eu