Narodowy Fundusz Zdrowia w jest podmiotem prawa publicznego wyposażonym przez ustawodawcę w kompetencje oraz realizującym zadania publiczne, co powoduje, że miara staranności działania tego podmiotu powinna być wyższa niż ma to miejsce w przypadku podmiotów prawa prywatnego. Tymczasem działanie pozwanego nie mieściło się w standardach, jakich należy wymagać od podmiotów administrujących, skoro na skutek bardzo ogólnego sformułowania komunikatu i zaniechania wskazania w nim podmiotów, z którymi umowy nie będą przedłużone, pozwany doprowadził powoda do bezumownego wykonywania świadczeń zdrowotnych, za które nie otrzymał wynagrodzenia. Zachowanie Narodowego Funduszu Zdrowia należy więc oceniać co najmniej w kategoriach niezachowania należytej staranności w wykonywaniu zadań wynikających z ustawy. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie VI Wydział Cywilny 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt VI ACa 1395/12.
W uzasadnieniu wskazano, że Narodowy Fundusz Zdrowia. naruszył dobre obyczaje, a tym samym zasady współżycia społecznego, skoro najpierw w oficjalnej informacji umieszczonej na stronie internetowej zapewnił wszystkich (bez wyjątku) świadczeniodawców o zamiarze przedłużenia dotychczasowych umów, tym samym obligując ich do bezumownego wykonywania świadczeń zdrowotnych jedynie na podstawie przyrzeczenia aneksowania umów w przyszłości, a następnie odmówił zawarcia tychże aneksów z niektórymi z nich.
Postępowaniem tym Narodowy Fundusz Zdrowia w wprowadził pozwanego w błąd, że jeżeli będzie świadczył usługi zdrowotne otrzyma za to zapłatę na podstawie aneksu do umowy. Zdaniem Sądu odwoławczego powód miał racjonalne podstawy do tego, aby działać w zaufaniu do treści oficjalnego komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej pozwanego, będącego podmiotem publicznym realizującym zadania państwa w zakresie finansowania świadczeń zdrowotnych. Nie ma przy tym znaczenia prowadzony przez strony spór o aneksowanie umowy polegające na zmianie nazwy świadczeniodawcy, skoro powód wstąpił w prawa i obowiązki przejętego szpitala z mocy prawa, na podstawie obowiązujących przepisów ustawy. Z prawnego punktu widzenia był on więc ex lege stroną 3 - letniej umowy zawartej przez przejęty szpital, zaś podpisanie aneksu miało jedynie charakter techniczno-porządkujący.
