Konwent Powiatów Województwa Podlaskiego przyjął stanowisko w sprawie sprzeciwu wobec działań Rządu RP i Narodowego Funduszu Zdrowia.

Konwent Powiatów Województwa Podlaskiego nie może zaakceptować kierunku polityki Rządu RP i działań Narodowego Funduszu Zdrowia wobec szpitali powiatowych. Jak wskazuje Konwent, negatywne dla szpitali powiatowych rozwiązania nie są już wyłącznie zapowiedziami. Część z nich została wprowadzona, kolejne są przygotowywane. Ich wspólnym skutkiem jest pogarszanie warunków funkcjonowania lokalnych szpitali.

Z jednej strony szpitalom stawia się coraz wyższe, często zaporowe wymagania kadrowe i organizacyjne, także w ramach nowych zasad planowania i zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych. Z drugiej nie zapewnia się stabilnego finansowania odpowiadającego rzeczywistym kosztom leczenia. Do tego dochodzą problemy z pełnym i terminowym finansowaniem wykonanych świadczeń oraz kolejne zmiany zasad funkcjonowania systemu.

Zdaniem Konwentu nie można jednocześnie ograniczać możliwości finansowych szpitala, podnosić wymagań jego funkcjonowania i wprowadzać kolejnych obciążeń, a następnie wskazywać pogarszającej się sytuacji placówki jako argumentu za ograniczeniem jej działalności. W praktyce coraz większy ciężar utrzymania szpitala przerzucany jest na jego podmiot tworzący – powiat.

Powiat stawiany jest przed wyborem: albo przeznaczać kolejne środki własne na pokrywanie niedoborów powstających w systemie finansowania ochrony zdrowia, albo zaakceptować ograniczanie działalności własnego szpitala. Konwent nie akceptuje takiego przerzucania odpowiedzialności. Powiat nie może zastępować Narodowego Funduszu Zdrowia w finansowaniu świadczeń zdrowotnych.

Sytuację dodatkowo pogarsza stały wzrost kosztów działalności szpitala, w tym coroczny ustawowy wzrost wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia. Konwent Powiatów nie kwestionuje prawa personelu do godnego wynagrodzenia. Państwo, nakładając jednak na szpital ustawowe obowiązki powodujące wzrost kosztów, musi zapewnić ich realne i pełne finansowanie. Nie można ustawowo zwiększać kosztów funkcjonowania szpitala, nie zapewniając jednocześnie adekwatnego wzrostu jego przychodów, a powstałą różnicą obciążać powiatu.

Niepokój powiatów budzi również kierunek koncentracji świadczeń w dużych ośrodkach. Duże szpitale już dziś mierzą się z przeciążeniem i długimi kolejkami. Zamknięcie szpitali powiatowych nie zmniejszy liczby pacjentów – skieruje ich do już obciążonych placówek w większych miastach i jeszcze bardziej ograniczy dostęp do leczenia.

Szpital powiatowy to również jeden z istotnych pracodawców na lokalnym rynku pracy. Jego zamknięcie oznaczałoby nie tylko utratę bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców, ale również utratę wielu miejsc pracy – zarówno personelu medycznego, jak i pracowników administracyjnych, technicznych i pomocniczych – oraz poważne konsekwencje społeczne i gospodarcze dla całego powiatu.

Konwent Powiatów rozumie potrzebę reformy ochrony zdrowia. Nie zgadza się jednak na reformę prowadzoną poprzez osłabianie szpitali powiatowych i stwarzanie warunków prowadzących do ich likwidacji.

Przedstawiciele Konwentu sprzeciwiają się dalszemu wprowadzaniu rozwiązań, które pogarszają sytuację szpitali powiatowych, finansowemu przerzucaniu odpowiedzialności za system ochrony zdrowia na powiaty oraz tworzeniu zaporowych warunków, których skutkiem będzie zamykanie oddziałów i szpitali.

Reforma ochrony zdrowia jest potrzebna, ale – jak podkreśla Konwent – nie może odbywać się kosztem mieszkańców powiatów, ich bezpieczeństwa zdrowotnego i miejsc pracy.

Stanowisko kończy się słowami: „Na zamknięcie Szpitali Powiatowych – bezpośrednie lub wymuszone ekonomicznie i organizacyjnie – zgody Konwentu Powiatów nie ma!”.