Z brzmienia art. 42 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej wynika, iż prowadzenie przez podmiot leczniczy wyodrębnionej organizacyjnie działalności innej niż lecznicza możliwe jest w sytuacji, gdy działalność taka zostanie przewidziana w statucie. W świetle powyższego, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że nie jest w tej mierze wystarczające zawarcie w statucie otwartego katalogu rodzajów działalności innych niż działalność lecznicza, jakie dany podmiot leczniczy może podjąć. Wyrok NSA z dnia 10 października 2012 r. sygn. II OSK 1819/12.

W uzasadnieniu wyroku wskazano również, że zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 4 ustawy o działalności leczniczej w statucie określa się m.in. okoliczności odwołania członków rady społecznej, o której mowa w art. 48, przed upływem kadencji. Takie sformułowanie przytoczonego przepisu oznacza konieczność uwzględnienia w treści statutu kontekstu sytuacji, w jakiej możliwe jest odwołanie członka rady społecznej. Nie jest zatem wystarczające, jak zasadnie stwierdził Sąd I instancji, wskazanie w statucie jedynie organów, które mogą wystąpić z wnioskiem o odwołanie członków Rady społecznej, czy też przyjęcie, że z wnioskiem takim może wystąpić członek tej Rady.

Źródło: Orzecznictwo NSA