Norma kompetencyjna zawarta w art. 50 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej (u.p.s.) powinna być interpretowana w sposób ścisły uwzględniający językowe dyrektywy wykładni prawa. Wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2014 r. sygn. IV SA/Po 170/14.
Powołana na wstępie norma, że upoważnienie rady gminy obejmuje określenie: 1) szczegółowych warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze (z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi); 2) szczegółowych warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat; 3) trybu ich pobierania. W ramach tak wytyczonego upoważnienia rady mieści się zatem wyłącznie kompetencja do wskazania przesłanek, których spełnienie zapewni korzystanie z usług opiekuńczych, przesłanek kształtujących cenę za usługę, przesłanek warunkujących częściowe lub całkowite zwolnienie od opłat za usługi oraz ustalenie porządku pobierania opłat za usługę opiekuńczą. Konsekwencją powyższego jest zatem to, że przepis art. 50 ust. 6 u.p.s. nie obejmuje absolutnie uprawnienia (kompetencji) do określenia przez organ samorządu terytorialnego podmiotów uprawnionych do uzyskania pomocy oraz kwestii zatrudnienia opiekunek domowych.
W tym miejscu należy wskazać, iż przepis art. 50 ust. 1 u.p.s. określa w sposób jednoznaczny krąg osób, którym przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych opiekuńczych. Stanowi on, że pomoc taka przysługuje osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona. Art. 50 ust. 1 u.p.s. określa natomiast, że usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić. W tym zakresie §1 i 2 stanowią powtórzenie w/w przepisów ustawy i ich modyfikację (wskazanie miejsca udzielenia pomocy i sposobu jej udzielania przez opiekunki domowe). W tym miejscu wskazać należy, iż określenie miejsca i sposobu świadczonej usługi opiekuńczej zgodnie z art. 50 ust. 5 u.p.s. należy do kompetencji ośrodka pomocy społecznej. Oznacza to brak kompetencji rady gminy do regulacji w tym zakresie w drodze uchwały podejmowanej na podstawie art. 50 ust. 6 u.p.s.
Wyrok jest nieprawomocny.
Źródło: CBOSA
