Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 lutego 2026 r. (sygn. II GSK 2126/22) oddalił skargę kasacyjną spółki w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu. Sprawa dotyczyła interpretacji art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz relacji między zawiadomieniem a dokumentem potwierdzającym zbycie pojazdu.
Stan faktyczny nie był sporny. Spółka przekazała pojazd innej spółce w ramach podziału przez wydzielenie i przedłożyła w wydziale komunikacji dokument porozumienia obejmujący wykaz przekazywanych składników majątku, w tym pojazd. Dokument został opatrzony pieczęcią Starosty Warszawskiego Zachodniego. Spółka uznała tym samym, że w ten sposób dopełniła obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, wskazując, że poprzez przedłożenie w wydziale komunikacji porozumienia z dnia 20 stycznia 2020 r. wskazującego wszystkie pojazdy mechaniczne, których własność przeszła ze Skarżącego na rzecz spółki P. Sp. z o.o., dopełniła również obowiązku w odniesieniu do pojazdu marki Mercedes-Benz 166 AMG GLE 43.
Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzieliły tego stanowiska i utrzymały nałożoną karę pieniężną, uznając, że w opisanej sytuacji Skarżący nie dopełnił obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu. W ocenie sądu pierwszej instancji samo przedłożenie dokumentu potwierdzającego zbycie nie jest równoznaczne ze złożeniem zawiadomienia.
NSA podzielił tę ocenę. W uzasadnieniu wskazano, że § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych jednoznacznie rozróżnia dwa elementy: zawiadomienie o zbyciu pojazdu oraz dokument potwierdzający zbycie, który należy do zawiadomienia dołączyć. Oznacza to, że dokument umowy (lub inny dokument przenoszący własność) nie zastępuje samego zawiadomienia. Sąd podkreślił, że zawiadomienie ma odrębny charakter prawny i procesowy, a jego brak oznacza niewykonanie obowiązku ustawowego, niezależnie od tego, czy organ dysponuje dokumentami wskazującymi na zmianę właściciela pojazdu.
NSA odniósł się także do zarzutów skargi kasacyjnej, wskazując, że zostały one wadliwie skonstruowane. Skarżący powoływał się na błędną wykładnię przepisów, jednak w rzeczywistości kwestionował ich zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, nie przedstawiając alternatywnej interpretacji normy prawnej. W konsekwencji NSA uznał, że brak było podstaw do podważenia wyroku sądu pierwszej instancji oraz decyzji organu, a zarzut dotyczący niewłaściwego zastosowania art. 140mb ust. 2 p.r.d. miał charakter wtórny i również nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wyrok potwierdza, iż obowiązek zawiadomienia o zbyciu pojazdu wymaga wyraźnej, odrębnej czynności, a nie jedynie przekazania dokumentów wskazujących na zmianę właściciela.
Wyrok NSA z 27 lutego 2026 r. (sygn. II GSK 2126/22)
Źródło: CBOSA
