Marokańskie standardowe tablice rejestracyjne zawierają trzy pola. W lewym znajduje się nie więcej niż pięciocyfrowy numer porządkowy, w środkowym – litera arabska (przy czym jak na razie wykorzystuje się zaledwie kilka liter), w prawym – kod cyfrowy prefektury lub prowincji, w której pojazd został zarejestrowany.

Prefektury obejmują swoimi granicami główne miasta Maroka, prowincje natomiast – pozostałą część kraju. W przypadku prefektur często stosuje się przypisywanie kodu nie do prefektury jako takiej, lecz do jej poszczególnych części, np. prefektura Marrakesz ma kody od 26 do 28 odpowiadające kolejno: Marrakesz-Menara, Marrakesz-Medyna i Sidi-Youssef-Ben-Ali.

Oficjalne tablice rejestracyjne nie posiadają żadnych dodatkowych oznaczeń graficznych. W praktyce jednak toleruje się indywidualnie wykonane tablice rejestracyjne zawierające z lewej strony, np. pasek z międzynarodowym wyróżnikiem kraju, herb kraju, czy kontur jego granic.

Pojazdy należące do cudzoziemców – w tym tablice pojazdów dyplomatycznych – mają czarne znaki na żółtym tle. Tablice te zawierają kod typu pojazdu (np. CD – korpus dyplomatyczny, OI – organizacja międzynarodowa, CI – firmy i pracownicy zagraniczni) i nazwę kraju – oba pisane w języku francuskim i arabskim. Numer rejestracyjny składa się z dwóch grup cyfr rozdzielonych łącznikiem, przy czym pierwsza grupa ma charakter porządkowy, zaś druga w przypadku pojazdów o statusie dyplomatycznym koduje przynależność państwową, a w pozostałych przypadkach – rok wydania.

Pojazdy administracji i służb publicznych mają tablicę rejestracyjną dwupolową. Na polu srebrnym widnieje czerwony napis arabski oznaczający przynależność pojazdu, zaś na polu czarnym – biały, pięciocyfrowy numer porządkowy.

Specjalne tablice rejestracyjne przysługują rodzinie królewskiej i siłom zbrojnym