Kolejna regionalna izba obrachunkowa stwierdza, że zadanie z art. 45 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie to zadanie z zakresu administracji rządowej.
Pismem skierowanym do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku w dniu 26 czerwca 2025 r., jedna z pomorskich gmin zwróciła się z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie dopuszczalności zawarcia przez nią umowy, której przedmiotem byłoby zlecenie wykonania zadania polegającego na uśmierceniu zwierząt wolnożyjących oraz możliwości sfinansowania kosztów realizacji tego zadania ze środków przeznaczonych na wydatki związane z bezpieczeństwem publicznym w oparciu o przepis art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym. W przedmiotowym wniosku uszczegółowiono, że mowa jest wyłącznie o uśmiercaniu incydentalnym, polegającym na podaniu środka farmakologicznego przez lekarza weterynarii lub zastrzeleniu zwierzęcia przez osobę do tego uprawnioną w razie wystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi i zwierząt domowych w związku z przebywaniem dzikich zwierząt na obszarach zabudowanych, w tym na terenach użyteczności publicznej.
W pierwszej kolejności RIO stwierdziła jednak, że przytoczony w treści przedmiotowego pisma przepis art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że zadania własne gminy obejmują, między innymi, sprawy z zakresu porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej do realizacji objętego wnioskiem zadania, gdyż art. 7 daje tylko ogólne podstawy działania i należy go interpretować w powiązaniu z przepisami szczegółowymi.
Następnie stwierdzono, iż analiza przedmiotowego zagadnienia powinna zostać przeprowadzona z uwzględnieniem, stosownych regulacji ustawowych, tj. art. 216 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o finansach publicznych oraz art. 6 i art. 7, a także art. 45 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie.
„Z wyżej powołanego przepisu ustawy o finansach publicznych wynika, że wydatki budżetu jednostki samorządu terytorialnego są przeznaczone na realizację zadań określonych w odrębnych przepisach, a w szczególności na zadania własne jednostek samorządu terytorialnego oraz zadania z zakresu administracji rządowej i inne zadania zlecone ustawami jednostkom samorządu terytorialnego. Natomiast w przytoczonych przepisach ustawy – Prawo łowieckie ustawodawca postanowił, że naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa jest minister właściwy do spraw środowiska, natomiast administrację w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Z analizy wspomnianych wyżej regulacji prawnych ustawy – Prawo łowieckie wynika zatem, że administracja w zakresie łowiectwa stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej. Zadanie to nie jest zatem zadaniem własnym gminy. Jak wynika ze stanowiska przedstawicieli judykatury – źródłem jego finansowania powinna być dotacja z budżetu państwa” – napisała w swoim piśmie RIO.
Odwołano się też wprost do art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego, który przypisuje zadanie wydawania decyzji o odłowie, odłowie wraz z uśmierceniem lub odstrzale redukcyjnym zwierzyny staroście. Izba przypomniała, że zgodnie z dotychczasowym stanowiskiem wyrażonym w orzeczeniach sądów administracyjnych oraz stanowiskiem regionalnych izb obrachunkowych kompetencje starosty określone w tym artykule Prawa łowieckiego są zadaniami z zakresu administracji rządowej, które powinny być finansowane z dotacji celowej z budżetu państwa.
„Wyżej powołany przepis art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie, co prawda, nie odnosi się do odłowu, odłowu wraz z uśmierceniem lub odstrzału redukcyjnego zwierzyny z terenów prywatnych celem ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt domowych, lecz korelacja wyżej powołanych przepisów winna prowadzić do wniosku, że wskazane we wniosku zadanie – z uwagi na brak istnienia podstawy prawnej – nie wpisuje się w katalog zadań własnych gminy” – skonstatowała pytanie gminy RIO.
Opracowano na podstawie pisma Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku z dnia 4 lipca 2025 r., znak RP.63.35.2025.
