Interpretując przepisy prawa materialnego związane z pozbawieniem statusu bezrobotnego w związku z niestawiennictwem w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy należy mieć na względzie zarówno potrzebę ochrony interesu społecznego przed nadużywaniem uprawnień związanych ze statusem bezrobotnego, jak i ochronę praw osób bezrobotnych, które powinny być objęte opieką Państwa jako pozostające w trudnej sytuacji życiowej – zgodnie z konstytucyjnymi zasadami solidarności społecznej i prawa do zabezpieczenia społecznego. Wyrok WSA w Warszawie z 23 lipca 2015 r. sygn. II SA/Wa 921/14.

W rozpatrywanej sąd uchylił decyzję organu I i II instancji wskazując z uwagi na nieskuteczność doręczenia zastępczego zawiadomienia o terminie stawienia się do urzędu. Jak wynikało z akt administracyjnych, organ I instancji dysponował dwoma adresami skarżącego, tj. wpisanym do złożonej w 2009 r. karty rejestracyjnej bezrobotnego oraz wskazanym w piśmie z grudnia 2013 r. nadesłanym pocztą elektroniczną do Dyrektora Urzędu Pracy. Fakt ten powinien zostać dostrzeżony i w przypadku istnienia ewentualnych wątpliwości wyjaśniony przez Urząd Pracy, tym bardziej, że odpowiedź na pismo z grudnia 2013 r. przesłano strony. na adres w nim podany. Sąd podkreślił, że surowość sankcji związanej z niestawiennictwem bezrobotnego w wyznaczonym terminie obliguje organ do wykorzystania wszystkich możliwych sposobów kontaktowania się z bezrobotnym w celu przekazania informacji o wyznaczeniu terminu stawiennictwa.

Źródło: CBOSA