Podstawą do określania strefy płatnego parkowania jest art. 13 b ust.2 ustawy o drogach publicznych. Po dokonaniu wykładni literalnej tego przepisu należy uznać, że strefa płatnego parkowania obejmuje pewien obszar, który z uwagi na swoje położenie (np. w miejscach szczególnych dla danej miejscowości) charakteryzują się znacznym deficytem miejsc postojowych.

Ta okoliczność uzasadnia taką organizację ruchu na tym obszarze, która ma na celu zwiększenie rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej. (Wyrok WSA w Poznaniu z 14 listopada 2014 r. sygn. III SA/Po 1811/13).

Spór w sprawie dotyczył wyłącznie odmiennej interpretacji pojęcia "strefa płatnego parkowania", a w konsekwencji obowiązku (bądź też jego braku) ponoszenia z tego tytułu opłat. Skarżący podnosił konsekwentnie, że w stosunku do jego osoby nie istnieje obowiązek ponoszenia opłat ponieważ nie parkował na wyznaczonych miejscach postojowych. Sąd uznał jednak, że nawet w takim przypadku istnieje normatywny obowiązek o charakterze administracyjnoprawnym do uiszczenia opłaty.

Źródło: CBOSA