Ustawa o kierujących pojazdami w art. 27 ust. 1 pkt 1 nałożyła na przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców obowiązek przedstawiania starości właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka, najpóźniej w następnym dniu roboczym od dnia rozpoczęcia kursu, informację o terminie, czasie i miejscu, w których będą prowadzone zajęcia, wraz z listą uczestników kursu. W uzasadnieniu do projektu ustawy autorzy wskazali, że celem jest podniesienie jakości szkolenia. W praktyce stosowanie powołanego przepisu może okazać się trudne do realizacji.
Przede wszystkim należy wyjaśnić pewne pojęcie kursu, użyte w powołanym przepisie. Kurs należy rozumieć jako formę prowadzenia szkolenia (art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o kierujących pojazdami), na które składają się część teoretyczna, cześć praktyczna, nauka udzielania pierwszej pomocy, egzamin wewnętrzny. Zatem prowadzący ośrodek rozpoczynając zajęcia z uczestnikami kursu powinien mieć już zaplanowany przebieg kursu. Nie dotyczy to jednak egzaminu wewnętrznego - z art. 27 ust. 1 pkt 3 wynika, że informacja w tym zakresie powinna zostać przekazana najpóźniej na 3 dni przed planowanym przeprowadzeniem egzaminu wewnętrznego. O ile w przypadku zajęć teoretycznych jest możliwe w miarę precyzyjne zaplanowanie kursu, o tyle w przypadku zajęć praktycznych rodzi to duże utrudnienia po stronie osób prowadzących ośrodek. Należy sobie postawić pytanie czemu ma służyć przedstawianie informacji. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 5 kierownik OSK ma obowiązek umożliwić osobie upoważnionej przez starostę przeprowadzenie kontroli prowadzonych zajęć oraz uczestnictwo w tych zajęciach, zatem informacja ma przede wszystkim ułatwić staroście zaplanowanie kontroli ośrodka.
Zgodność wskazanych wyżej informacji z faktycznym przebiegiem kursu ma być sprawdzana w ramach kontroli (art. 44 ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy). Uprawnienia kontrolera w tym zakresie szerzej reguluje art. 44 ust. 5 ustawy.
W mojej ocenie niewielkie odstępstwa od planu kursu a jego rzeczywistym przebiegiem, które kierujący ośrodkiem będzie w stanie w toku kontroli racjonalnie wyjaśnić, nie powinny stanowić podstawy do wyciągania negatywnych konsekwencji wobec prowadzącego ośrodek. Należy również zauważyć, że tylko nieprzedstawienie informacji w ustawowym terminie jest traktowane jako rażące naruszenie prawa, co daje podstawę do wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W przypadku dużych odstępstw pomiędzy treścią informacji a rzeczywistym przebiegiem kursu powinno to być wskazane w protokole i być przedmiotem zaleceń pokontrolnych. Dopiero nie wykonanie zaleceń pokontrolnych może stanowić podstawę do wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności regulowanej.
Na marginesie, w powołanym przepisie art. 27 ustawodawca dosyć niefortunnie posługuje się pojęciem dnia roboczego. Z prawnego punktu widzenia sobota jest również dniem roboczym, chociaż w praktyce bardzo mało urzędów w sobotę pracuje. Również urzędy pocztowe w ograniczonym zakresie prowadzą obsługę w soboty. Warto przypomnieć, że był to jeden z argumentów jaki leżał u podstaw wydania przez NSA uchwały z dnia z dnia 15 czerwca 2011 r. I OPS 1/2011 LexPolonica nr 2544140, którą zrównano sobotę z dniem ustawowo wolnym od pracy, w rozumieniu art. 57 § 4 kpa. Zatem w mojej ocenie należałoby przyjąć, że dniami roboczymi są dni tygodnia od poniedziałku do piątku o ile nie przypada na nie dzień ustawowo wolny od pracy.
