Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 2 września 2025 r. odrzucił skargę wniesioną przez osobę fizyczną na uchwałę rady miejskiej dotyczącą ograniczenia korzystania z jednostek pływających posiadających napęd motorowy na jeziorze położonym na terenie gminy. Rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie dla praktyki jednostek samorządu terytorialnego, ponieważ po raz kolejny potwierdza restrykcyjne rozumienie pojęcia interesu prawnego w sprawach prowadzonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Przedmiotem skargi była uchwała zmieniająca wcześniejsze regulacje w tym zakresie, obowiązujące od 2016 r. Na mocy nowego aktu Rada Miejska wprowadziła zakaz używania na jeziorze jednostek pływających z napędem motorowym o mocy powyżej 34 KM oraz doprecyzowała obszary objęte zakazem wytwarzania fali. Skarżący, będący właścicielem łodzi motorowej o mocy 115 KM, podnosił, że uchwała pozbawia go możliwości legalnego korzystania z posiadanej jednostki, narusza jego prawo własności oraz zasadę proporcjonalności, a także negatywnie wpływa na lokalną gospodarkę turystyczną.

W odpowiedzi na skargę organ gminy wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak interesu prawnego po stronie skarżącego. Sąd, działając na etapie wstępnej kontroli dopuszczalności skargi, wezwał stronę do wykazania naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Z przedłożonych wyjaśnień wynikało, że skarżący nie jest mieszkańcem gminy, nie posiada nieruchomości położonej nad jeziorem ani nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z tym akwenem. Jedynymi argumentami przemawiającymi na korzyść skarżącego był fakt, iż przedmiotowa łódź motorowa była zarejestrowana w miejscowości, w której znajdowało się jezioro i cumowała nad nim, jednak wyłącznie sezonowo.

WSA podkreślił, że skarga w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru powszechnego i wymaga wykazania realnego, aktualnego i indywidualnego naruszenia interesu prawnego, wynikającego z norm prawa materialnego. Samo ograniczenie możliwości rekreacyjnego korzystania z jeziora, oparte na więzi faktycznej lub sentymentalnej, nie spełnia tego warunku. W ocenie Sądu uchwała nie odebrała skarżącemu żadnego prawa, nie nałożyła nowych obowiązków ani nie zmieniła jego sytuacji prawnej.

W konsekwencji skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., a uiszczony wpis sądowy zwrócony skarżącemu. Postanowienie jest prawomocne.

Postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 2 września 2025 r. (sygn. II SA/Go 295/25)

Źródło: CBOSA