W ramach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie można powtarzać przepisów ustawy – o tej zasadzie przypomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. W omawianej sprawie dokonano powtórzenia przepisu ustawy – Prawo budowlane.

W uchwale w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rada Gminy – ustalając zasady zagospodarowania na całym terenie objętym planem – postanowiła, że „w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje organ administracji architektoniczno-budowlanej w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków”. Materię tę reguluje art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego, który stanowi o tym, że w stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje organ administracji architektoniczno-budowlanej w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

W konsekwencji w ocenie Sądu ww. postanowienie uchwały w sposób niedopuszczalny stanowiło powtórzenie przepisów ustawowych, co było sprzeczne z zasadami poprawnej legislacji określonymi w § 118 w związku z § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”. Treść przedmiotowego przepisu uchwały zdaniem Sądu godziła również w normę prawną wynikającą z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2020 r., II SA/Ol 3/20

Źródło: CBOSA