Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada uprawnienia do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2013 r. VII SA/Wa 176/13).

W powołanej sprawie sąd administracyjny kontrolował decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Decyzja ta została poprzedzona decyzją Wojewody o ustaleniu lokalizacji drogi, która została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury a skarga oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Decyzją lokalizacyjną zostały określone między innymi wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi oraz warunki techniczne realizacji inwestycji.

Z wymagań dotyczących powiązania drogi z innymi drogami publicznymi wynika, że w ramach przedsięwzięcia przewiduje się zmiany w powiązaniu dróg polegające m.in. na odcięciu bezpośredniego połączenia dróg gminnych i powiązanie ich z drogą krajową poprzez budowę drogi serwisowej i dalej węzłem drogowym.

W warunkach technicznych realizacji inwestycji określono drogi serwisowe jako drogi klasy technicznej "D" oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze technicznej dotyczące odwodnienia drogi.

Badana decyzja spełnia wymagania określone w decyzji lokalizacyjnej dotyczące powiązania drogi krajowej z innymi drogami publicznymi.

Z prawidłowych ustaleń Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokonanych w wyniku analizy projektu budowlanego wynika, iż decyzją Wojewody o pozwoleniu na budowę węzła drogowego odcięto bezpośrednie połączenie dróg gminnych z drogą krajową i zaprojektowano drogę serwisową, łączącą się z drogą krajową.

Droga serwisowa posiada szerokość 5 m i stanowi drogę dojazdową do działki skarżącego.

Na działce skarżącego przy granicy z sąsiednią działką zaprojektowano zjazd publiczny na serwisową drogę dojazdową.

Likwidacja istniejącego wcześniej zjazdu tymczasowego z działki skarżącego bezpośrednio na drogę krajową była przewidziana decyzją lokalizacyjną, zgodnie z którą zjazd na drogę krajową będzie się odbywał poprzez drogę serwisową.

Okoliczności tej nie dostrzegł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który ocenił istnienie tymczasowego zjazdu na działce jako okoliczność nową, nieznaną organowi w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, która może stanowić przesłankę wznowienia postępowania.

Kontrolowana decyzja nie narusza w sposób rażący § 16 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionego rozporządzenia gdyż z projektu budowlanego wynika, że szerokość pasa ruchu drogi dojazdowej na łukach kołowych została zwiększona.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo także ocenił rozwiązania projektowe dotyczące 2% pochylenia poprzecznego jezdni jako zgodne z § 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz rozwiązania projektowe dotyczące drogowej kanalizacji deszczowej, które nie naruszają § 101 ww. warunków technicznych.

W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie wskazał, iż inwestor spełnił wszystkie wymogi stawiane przez Prawo budowlane niezbędne dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a rozwiązania projektowe nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji.

Projekt budowlany jest kompletny i sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, które złożyły oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z wymogami prawa, warunkami technicznymi i przepisami obowiązującymi w tym zakresie,

Należy również zauważyć, iż ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw uchylono art. 35 ust. 2 w którym dopuszczano możliwość badania przez organ administracyjny wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, zgodności projektu architektoniczno - budowlanego z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.

Taka zmiana świadczy, że w obecnym stanie prawnym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada takiego uprawnienia.

Kontrola stosowania przepisów techniczno-budowlanych została przesunięta do postępowania dyscyplinarnego członka izby samorządu zawodowego.

Źródło: CBOSA