Urządzeniem infrastruktury technicznej rozumieniu art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, może być obiekt, składający się z wielu elementów składowych, w tym z rur kanalizacji kablowej, jeżeli części składowe z technicznego punktu widzenia stanowią pewną całość tak uznał Naczelny Sąd Administracyjny.
Sprawa dotyczyła spółki, której organ nałożył karę za zajęcie pasa drogowego o powierzchni większej, niż określona w udzielonych jej zezwoleniach. Cała sprawa dotyczyła kwalifikacji kanalizacji kablowej, czy jest ona jednym obiektem składającym się z poszczególnych elementów składowych, czy też każdy element musi być przedmiotem osobnej decyzji administracyjnej i tym samym nie stanowi on całości.
Z uzasadnienia wynika, że urządzenie powinno posiadać cechy, które pozwalają na objęcie go jednym wnioskiem o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego, który może być przedmiotem rozpatrzenia w ramach jednego postępowania administracyjnego zakończonego jednym rozstrzygnięciem. Zgodnie z art. 40 ust. 5 u.d.p. do wyliczenia opłaty za zajęcie pasa drogowego urządzenia posłuży powierzchnia jego najszerszego fragmentu, ustalona w płaszczyźnie równoległej do powierzchni gruntu. Proporcjonalnie do tak określonego zakresu zajęcia pasa drogowego wyznaczona zostanie opłata rekompensująca wynikające z tego utrudnienia i ograniczenia.
Błędne jest stanowisko organu, który na etapie postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego przez urządzenia o powierzchni większej, niż określona w udzielonym spółce zezwoleniu twierdzi, że w rozpatrywanej sprawie podstawą do naliczenia opłaty powinna być powierzchnia równa sumie rzutów poszczególnych rur wchodzących w skład kanalizacji kablowej położonych na różnych jej poziomach, na powierzchnię pasa drogowego.
Źródło: II GSK 1024/14 - Wyrok NSA
