Przepis art. 76 § 3 k.p.a. dopuszcza obalenie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści takiego dokumentu. Domniemanie takie może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego powinna tę okoliczność udowodnić. Skarżący na okoliczność usunięcia 6 punktów karnych z ewidencji, a w konsekwencji obciążenia go ilością mniejszą od 24 punktów, przedstawił urzędowy dokument – zaświadczenie wydane przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. W ten sposób zmierzał do obalenia domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego przyjętego jako dowód w sprawie przez organ administracji publicznej. Wyrok WSA w Łodzi z 13 stycznia 2015 r. sygn. III SA/Łd 980/14.

W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał m.in., że organy administracji obu instancji nie podjęły próby skutecznego wyjaśnienia, jaki wpływ na liczbę punktów znajdujących się w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego miało odbycie przez skarżącego szkolenia. W szczególności, czy w tej dacie na koncie strony faktycznie były ponad 24 punkty. Bez dokładnej analizy treści pisma komendanta wojewódzkiego Policji i zaświadczenia potwierdzającego odbycie szkolenia przyjęły, iż skarżący dopuścił się naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24.

Zdaniem Sądu organ nie był zwolniony z obowiązku dokładnego zapoznania się z treścią wniosku komendanta wojewódzkiego Policji i przeprowadzenia analizy zapisów wniosku w przypadku, gdy występowała niezgodność tych zapisów z innymi dowodami znajdującymi się w aktach sprawy. Analiza ta nie prowadziłaby do zakwestionowania prawomocnych rozstrzygnięć stwierdzających fakt popełnienia wykroczeń oraz nakładających kary na skarżącego, których ten nie kwestionował.

W sprawie ostatecznie okazało się, że kierowca istotnie odbył szkolenie zmniejszające liczbę punktów przez przekroczeniem 24 punktów karnych.

Źródło: CBOSA