WSA: Skarga na połączenie placówek oświatowych składana na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wymaga istnienia odpowiedniego interesu po stronie skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie w przedmiocie dopuszczalności złożenia skargi na uchwałę rady gminy dotyczącą włączenia przedszkola do istniejącego już prowadzonego przez samorząd zespołu szkół. Jak wynika z orzeczenia, dopuszczalność skargi tego typu jest uzależniona od posiadania interesu prawnego przez skarżącego.

Skarga, która wpłynęła do krakowskiego sądu administracyjnego, miała u swoich podstaw uchwałę rady gminy w przedmiocie włączenia do zespołu szkół dodatkowego elementu - placówki przedszkolnej. Skarżąca sprzeciwiła się uchwale, zarzucając organom gminy m.in. naruszenie obowiązujących w przeszłości ustaw samorządowych, a także ustawy o gospodarce nieruchomościami. Argumenty podniesione w skardze koncentrowały się na nieprawidłowości mającej postać włączenia do zespołu przedszkola, które zostało w przeszłości utworzone wadliwie. Niezapewnienie odpowiedniego lokalu i inne domniemane błędy mające genezę w dość odległych czasowo działaniach gminy, miały - w założeniu skarżącej - udaremnić połączenie przedszkola z istniejącym zespołem. Skarżąca podniosła przy tym, że związana z tymi zmianami modyfikacja sposobu naliczania należnej skarżącej dotacji przesądza o jej interesie prawnym.

Badający interes prawny Sąd doszedł jednak do odmiennych wniosków. Kwestia posiadania czy nieposiadania interesu prawnego wymaga sprawdzenia za każdym razem. Właśnie interes prawny, zgodnie z art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), a także art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest jednym z warunków, od których spełnienia zależy, czy skarga zostanie jakkolwiek uwzględniona. Pojęcie interesu prawnego doczekało się wielu interpretacji i opracowań, jednak w tym przypadku ocena stanu faktycznego dokonana przez Sąd oparła się na kluczowym kryterium. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, nie da się związku pomiędzy osobistą i aktualną sytuacją prawną skarżącej a zaskarżoną uchwałą. Oznacza to, że - w ocenie Sądu - zaskarżone postanowienia uchwały w żaden sposób nie odbierają ani nie ograniczają uprawnień skarżącej ani nie nakładają na nią nowych obowiązków. Podnoszone przez skarżącą argumenty mogły świadczyć jedynie o występowaniu interesu faktycznego (czyli zainteresowania sprawą z powodu raczej subiektywnych przekonań). To jednak za mało, aby skarga mogła zostać rozpoznana, a nie odrzucona, jak w opisanym przypadku.

Postanowienie WSA w Krakowie z 30 stycznia 2026 r. (sygn. III SA/Kr 1551/25) - orzeczenie nieprawomocne

Źródło: CBOSA