Ten serwis używa cookies i podobnych technologii, brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej »

Zrozumiałem

Alert edukacyjny: o największych wyzwaniach dla polskiej edukacji w dobie pandemii

Alert edukacyjny: o największych wyzwaniach dla polskiej edukacji w dobie pandemii .

Kryzys wywołany epidemią w bardzo znaczącym stopniu dotknął edukacji. Wszyscy – nauczyciele, uczniowie i rodzice stanęli przed zupełnie nową sytuacją, w której często niełatwo się odnaleźć. Niepewność sytuacji rodzi strach co do planów na przyszłość. W Alertach poświęconych edukacji, autorzy skupili się na najważniejszych wyzwaniach, przed którymi stanęła dziś polska szkoła.

  •        Zdalne nauczanie – to wyzwanie, przed którym stanęła polska szkoła, a na które wyraźnie nie była przygotowana. Podejmowane działania ad-hoc, bez konsultacji z partnerami społecznymi, pogłębiały poczucie chaosu i niepewności wśród uczniów i rodziców (opiekunów). Problem ze zdalnym nauczaniem to nie tylko sposób jego prowadzenia. Znaczącym kłopotem stał się w tej sytuacji brak dostępu do szerokopasmowego internetu czy konieczność współdzielenia sprzętu komputerowego.
  •        Egzaminy i rekrutacja – autorzy Alertu zwracają uwagę, że system egzaminacyjny nie jest dostosowany do przeprowadzenia egzaminów online. Powinno się także wyznaczyć egzaminy w najpóźniejszym możliwym terminie pod względem rekrutacji. Alternatywą jest przeprowadzenie rekrutacji na podstawie konkursu świadectw.
  •        Sytuacja rodziców – udzielenie im odpowiedniego wsparcia jest niezbędne, gdyż znaleźli się w sytuacji dla siebie nowej. To na ich barki spadł ciężar nadzorowania zdalnego nauczania, pomoc dzieciom w zadaniach domowych. Równocześnie muszą oni przecież zająć się domem i wykonywać własną pracę. Zdaniem autorów Alertu trzeba opracować sposoby ich systematycznego wspierania: przez kuratoria, organy prowadzące, szkoły, placówki doskonalenia nauczycieli, poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Autorzy rekomendują odejście od obowiązku realizacji podstawy programowej na rzecz postawienia pytania o to, co jest w niej naprawdę kluczowe i jak można włączać rodziców w sposób twórczy, wykorzystując ich wiedzę oraz doświadczenie. Proponują też, by samorządy terytorialne, organizacje samopomocowe, czy społeczności rodziców (np. rady rodziców) stworzyły (lub uzupełniły) społeczne sieci, ułatwiające funkcjonowanie nauczycielom, rodzicom i uczniom w nowych warunkach. Częścią takiej struktury mogłyby być instytucje kultury. Nie można zapominać również o wsparciu rodziców dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Za niezbędną uznaje się pomoc specjalistów z poradni psychologiczno-pedagogicznych.
  •        Subwencja oświatowa – w sytuacji dramatycznego zmniejszenia dochodów własnych JST, niezbędne jest zwiększenie wielkości subwencji oświatowej w budżecie na przyszły rok. Autorzy podkreślają, że jeśli konsekwencje kryzysu społecznego spowodowanego pandemią mają być możliwie krótkie, to konieczna jest zmiana sposobu finansowania edukacji. Spora liczba uczniów wypadnie też z rytmu powszechnej nauki, co pogłębi nierówności społeczne. W Alercie podkreśla się, że w sytuacji kryzysowej widać wyraziście niedomagania finansowania oświaty. Samorządy dopłacają do oświaty, czerpiąc pieniądze z dochodów własnych. Wśród rekomendacji znalazły się m.in.: Doraźne zwiększenie w tym i w przyszłym roku części oświatowej subwencji ogólnej, Stworzenie strategii priorytetowych potrzeb kraju. Strategia taka powinna powstać w ramach umowy społecznej, a nie być dokumentem wykreowanym przez administrację publiczną, modyfikacja przez JST regulaminów przyznawania dodatków motywacyjnych tak, by szczególnie uwzględniać osiągnięcia nauczycieli w zakresie edukacji zdalnej. Autorzy podkreślają, że budżet centralny musi stabilizować wydatki oświatowe, nie może dopuścić do rozchwiania systemu, do poczucia niepewności wśród nauczycieli i rodziców.
  •        Wsparcie dla nauczycieli – zdalne nauczanie, wymuszone przez epidemię, postawiło nauczycieli w trudnej sytuacji. Musieli oni bowiem zorganizować naukę dla dzieci na zupełnie nowych, niesprawdzonych dotąd zasadach. Oczekiwania wobec nauczycieli wyrażane przez rodziców, uczniów oraz przedstawicieli władz na temat sprawowania opieki i udzielania wsparcia uczniom, są często wewnętrznie sprzeczne i trudne do realizacji. Ostatnie tygodnie ujawniły pozorność włączenia szkół w cyfryzację, w tym brak profesjonalnego wsparcia dla nauczycieli (także akademickich). Autorzy Alertu w tej sytuacji rekomendują m.in. by: Władze administracyjne i szkolne zlikwidowały zbędną szkolną biurokrację i okazały więcej zaufania do kompetencji nauczycieli, nauczyciele pracujący na własnym sprzęcie oraz opłacający prywatnie za dostęp do Internetu powinni uzyskać rekompensatę finansową. Docenić należy również fakt, że w przypadku wielu nauczycieli czas poświęcany na przygotowanie i przeprowadzenie zajęć w warunkach zdalnych jest dłuższy niż przed pandemią. Nauczyciele czują się też zagrożeni w sieci, są często bezradni wobec problemów związanych z cyberprzemocą.

Więcej rekomendacji dla poszczególnych wyzwań edukacji jest zawartych w poszczególnych Alertach edukacyjnych, które można przeczytać tutaj:

Czw., 7 Mj. 2020 0 Komentarzy Dodane przez: Małgorzata Węgrzyn