Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 lutego 2026 r. (sygn. III FSK 21/25) oddalił skargę kasacyjną dotyczącą możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości wobec apteki prowadzącej punkt szczepień ochronnych. Sąd uznał, że wykonywanie szczepień w aptece nie oznacza prowadzenia działalności leczniczej w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.

Sprawa rozpoczęła się od wniosku skarżącej, która prowadziła aptekę ogólnodostępną, o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją dotyczącą wymiaru podatku od nieruchomości za 2023 r. Wskazywała ona, że w grudniu 2022 r. w aptece uruchomiono punkt szczepień ochronnych, co w jej mniemaniu oznaczało, iż część nieruchomości była związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. W konsekwencji skarżąca domagała się zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej. Organ wskazał, że apteka nie jest podmiotem leczniczym wpisanym do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. W ocenie Kolegium wykonywanie szczepień ochronnych przez farmaceutów nie zmienia charakteru prawnego apteki i nie powoduje automatycznego uznania jej za podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.

Stanowisko to podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, a następnie NSA. Sąd przypomniał, że dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości konieczne jest łączne spełnienie dwóch warunków, tj.: po pierwsze, budynek lub jego część muszą być związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, a po drugie -nieruchomość musi być zajmowana przez podmiot udzielający tych świadczeń. NSA podkreślił również, że status podmiotu wykonującego działalność leczniczą wynika z treści wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą prowadzonego przez wojewodę. Tezę tę umacnia ponadto fakt, iż przepisy Prawa farmaceutycznego wyraźnie przewidują, że podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną nie może być jednocześnie podmiotem leczniczym wpisanym do tego rejestru.

Sąd zwrócił także uwagę, że ustawodawca dopuścił wykonywanie szczepień ochronnych w aptekach głównie w celu zwiększenia dostępności świadczeń profilaktycznych, szczególnie w okresie zagrożenia epidemicznego. Zdaniem NSA, nie oznacza to jednak zmiany statusu prawnego aptek, a wykonywanie szczepień ma charakter uboczny względem podstawowej działalności apteki, którą pozostaje obrót produktami leczniczymi oraz opieka farmaceutyczna. W uzasadnieniu podkreślono również, że preferencyjne stawki podatkowe stanowią odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania. Z tego względu przepisy przewidujące ulgi i preferencje podatkowe powinny być interpretowane ściśle. NSA dodatkowo wskazał, że ustawodawca świadomie zróżnicował sytuację podmiotów leczniczych oraz aptek, nawet jeśli w obu przypadkach wykonywane są niektóre czynności związane z ochroną zdrowia.

Wyrok ma znaczenie praktyczne dla organów podatkowych rozpatrujących sprawy dotyczące opodatkowania nieruchomości wykorzystywanych przez apteki prowadzące szczepienia lub inne dodatkowe świadczenia zdrowotne. NSA jednoznacznie potwierdził, że sama realizacja takich świadczeń nie daje podstaw do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości przewidzianej dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Wyrok NSA z 25 lutego 2026 r. (sygn. III FSK 21/25)

Źródło: CBOSA