Tytułowe stwierdzenie wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Sąd negatywnie ocenił działania organów administracji architektoniczno-budowlanej, które to na podstawie legendy planu sytuacyjnego wyprowadziły wniosek co do przeznaczenia planowanej wiaty drewnianej. 

W omawianej sprawie organy orzekające stwierdziły, że planowana wiata będzie naruszała inne przepisy, tzn. § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, zgodnie z którym w obiektach oraz na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie określonych czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji, a do tych czynności należy między innymi składowanie poza budynkami w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej materiałów palnych, w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu. Za wystarczającą przesłankę do zajęcia powyższego stanowiska organy uznały oznaczenie w legendzie – na załączonym do zgłoszenia planie sytuacyjnym – mającej powstać wiaty jako wiaty drewnianej na opał i usytuowanie jej na granicy działki.

Sąd stwierdził jednak, że na formularzu zgłoszenia Skarżąca nie wskazała jednoznacznie przeznaczenia planowanej wiaty; również opisując rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych nie podała, czemu ma sporna wiata służyć. W ocenie WSA nie ulegało wątpliwości, że organy są związane wnioskiem strony i nie mogą go dowolnie modyfikować ani interpretować. Jednakże zdaniem Sądu w zaistniałej sytuacji, z uwagi na rozbieżność pomiędzy zapisami planu sytuacyjnego a zapisami zawartymi w formularzu zgłoszenia, należało wezwać stronę do zajęcia jednoznacznego stanowiska co do przeznaczenia wiaty – i dopiero po uzyskaniu niebudzącej wątpliwości odpowiedzi podjąć stosowne rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej o sprzeciwie lub milcząco wyrazić zgodę na realizację inwestycji. Ponadto WSA zauważył, że w swoim odwołaniu Skarżąca wyraźnie podkreśliła, iż wiata będzie przeznaczona na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, a nie na miejsce składowania opału, czego Wojewoda rozpoznając odwołanie nie wziął pod uwagę i w żaden sposób do tego twierdzenia się nie odniósł.

Wydanie decyzji o sprzeciwie wobec zamiaru wykonania robót budowlanych w oparciu o niepełny materiał dowodowy, przy wątpliwościach co do rzeczywistego zamiaru inwestora oraz wyraźnych rozbieżnościach pomiędzy zapisami zgłoszenia a załącznikami, należało uznać za przedwczesne i naruszające podstawowe zasady postępowania administracyjnego – orzekł WSA. 

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2020 r., II SA/Go 880/19

Źródło: CBOSA