Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Podkreślenia przy tym wymaga, że ww. termin 14-dniowy jest terminem maksymalnym, co oznacza, że w każdym przypadku zastosowania art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany powinien działać zgodnie z zasadą szybkości postępowania, udostępniając informację tak szybko, jak to możliwe, bez zbędnej zwłoki, w tym przed upływem terminu 14-dniowego.

Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia - w tym terminie - o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że w przepisie tym ustawodawca nie określił przesłanek uzasadniających możliwość braku udostępnienia informacji w terminie 14 dni od daty jego wpływu do organu, uregulował natomiast obowiązek powiadomienia w terminie 14 dni od złożenia wniosku o powodach opóźnienia wraz z wyznaczeniem terminu, w jakim informacja zostanie udostępniona. Powyższe oznacza, że sam fakt niemożności dochowania terminu 14-dniowego wymaga powiadomienia wnioskodawcy, niezależnie od tego, jaki charakter mają powody opóźnienia (czy wynikają z winy podmiotu zobowiązanego, czy z przyczyn od niego niezależnych) w którym należy wskazać, jakie są te konkretne powody opóźnienia w udostępnieniu żądanej we wniosku informacji publicznej. Powody te nie mogą być jednak "dowolne". Muszą to być powody "bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej", a brak "uzasadnionych powodów przedłużenia terminu" do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie daje podstawy do przyjęcia, że powiadomienie o wydłużeniu rozpoznania sprawy jest skuteczne i zwalnia organ z zarzutu bezczynności". Poza tym, w powiadomieniu organ winien wyznaczyć nowy termin udostępnienia informacji publicznej poprzez wskazanie konkretnej daty przypadającej - co istotne w sprawie - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wykazywać, iż żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Natomiast podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe jeżeli jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przyjmuje się, że fakt, iż do uwzględnienia wniosku konieczne jest wytworzenie z posiadanych informacji prostych, informacji przetworzonej uruchamia postępowanie polegające na ustaleniu, czy wnioskodawca spełnia przesłankę wskazaną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. warunkującą uzyskanie informacji publicznej przetworzonej, czyli, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zobowiązanie wnioskodawcy do wykazania interesu publicznego, w związku z oceną żądanej informacji jako przetworzonej, winno jednak nastąpić przed upływem 14 dni od złożenia wniosku, czyli z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Poza tym, również wówczas i tak ostatecznie najbardziej odległym terminem, w jakim powinno nastąpić udzielenie informacji zgodnie z żądaniem, bądź wydanie decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji jest termin 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Źródło: Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2026 r. IV SAB/Wr 415/26, orzeczenia.nsa.gov.pl