Nawet w przypadku bardzo podeszłego wieku, choroby czy nawet pewnej niepełnosprawności prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej nie zachodzi, jeśli tylko osoba jest w stanie funkcjonować w swym środowisku samodzielnie lub z pomocą w formie usług opiekuńczych. Tak wynika z wyroku WSA w Krakowie z 2 grudnia 2015 r. (sygn. III SA/Kr 747/15).

W rozpatrywanej sprawie sąd uznał, że strona nie spełniła warunków koniecznych do umieszczenia jej w domu pomocy społecznej. Z orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności wynikało, że skarżąca została zaliczona czasowo do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a nadto z treści tego orzeczenia wynikało, że skarżąca nie wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy osoby innej w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności znalazły  – zdaniem Sądu – potwierdzenie w ustaleniach organów dokonanych na podstawie wywiadu środowiskowego. W sprawie ustalono, że skarżąca wymagała usług rehabilitacyjnych, zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające jej funkcjonowanie, a także okoliczność, że oczekuje operacji ręki i nogi. Jednocześnie ustalono, że skarżąca wykonywała większości czynności służących zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych, m.in. samodzielnie przemieszczanie się, ubieranie się, przygotowywanie i spożywanie posiłków, załatwianie potrzeb fizjologicznych, dokonywanie czynności higieniczno-pielęgnacyjnych, czy wreszcie częste samodzielne podróżowanie skarżącej na różnych trasach komunikacyjnych, o czym świadczyły dołączone do akt kserokopie biletów.

Źródło: CBOSA