30 kwietnia na całym świecie obchodzony jest Światowy Dzień Sprzeciwu Wobec Bicia Dzieci. Głównym celem inicjatywy jest przekonanie rodziców i opiekunów dzieci, że rezygnacja z przemocy i kar fizycznych, to jeden z niezbędnych warunków pomyślnego rozwoju dziecka.

W Polsce zakaz bicia dzieci regulowany jest Ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym. Od 2010 r. zapisany jest w nich zakaz stosowania jakichkolwiek kar cielesnych wobec dzieci przez osoby wykonujące władzę rodzicielską oraz sprawujące opiekę lub pieczę nad małoletnim, postulowany przez Rzecznika Praw Dziecka.

Światowy Dzień Sprzeciwu Wobec Bicia Dzieci to inicjatywa zapoczątkowana przez amerykańską organizację EPOCH (End Physical Punishment of Children) w 2006 roku. Do XIX w. w kulturze Zachodu panowało powszechne przekonanie, że dzieci należy dyscyplinować twardą ręką. Bycie dzieckiem oznaczało tyle, co bycie istotą nie w pełni wartościową.

Pierwszą organizacją, która zaczęła walkę z przemocą wobec dzieci było Towarzystwo Zapobiegania Cierpieniu Dzieci. W 1946 roku po raz pierwszy pojawiło się określenie „syndrom bitego dziecka”. W 1981 roku powstał Komitet Ochrony Praw Dziecka, założony przez prof. Marię Łopatkową.

Według raportu TNS OBOP za 2014 roku sporządzonego na zlecenie Rzecznika Praw Dziecka wciąż 61% polskiego społeczeństwa aprobuje przemoc w wychowaniu, a 33% dorosłych uważa, że bicie nikomu jeszcze nie zaszkodziło.

Zarówno przemoc fizyczna jak i psychiczna jest najgorszą z możliwych rzeczy jakie mogą spotkać dziecko. Każdy z nas powinien reagować w sytuacji, gdy najmłodsi padają ofiarą przemocy. Światowy Dzień Sprzeciwu wobec Bicia Dzieci dobitnie o tym przypomina.

Źródło: brpd.gov.pl oraz ekokalendarz.p