O zamiarze stałego pobytu można mówić wówczas, gdy występują okoliczności pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności danej osoby, tam też ześrodkowana jest jej aktywność życiowa. Samo zameldowanie nie przesądza o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. Postanowienie NSA z 12 maja 2015 r. sygn. I OW 243/14.

Z akt rozpatrywanej przez sąd sprawy wynikało, że X co najmniej od 2009 r. zamieszkuje na terenie Warszawy, gdzie przebywa w schronisku. Kilkukrotnie zadeklarowała, że nie zamierza wracać do miasta, w którym jest zameldowany, ani opuszczać Warszawy. Sąd uznał, że oznacza to, że za zasadny można uznać pogląd, iż X uczyniła Warszawę ośrodkiem swojej aktywności życiowej, koncentrując w nim swoje interesy.

Źródło: CBOSA