Pomimo iż skarżąca od wielu lat jest podopieczną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., to jednakże również w stosunku do niej, tak jak do każdego innego podopiecznego, organ ma obowiązek stosować zasady wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Stanowisko skarżącej, że jej sytuacja finansowa jest organowi znana, jest dowolne. Nawet gdyby tak było, to nie zwalniałoby to organu od podejmowania czynności nałożonych ustawą, w tym przeprowadzenia wywiadu środowiskowego lub jego aktualizacji. Tak wynika z uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. SA/Wa 18/12.

W uzasadnieniu wskazano również, że skarżąca posiada pełną zdolność do czynności prawnych i ponosi odpowiedzialność w sferze prawnej za swoje działania. Jest ona stroną licznych postępowań administracyjnych w sprawach dotyczących świadczeń z pomocy społecznej (np. w 2010 r. ośrodek zarejestrował 408 pism dot. skarżącej) i stroną wielu postępowań przed sądami administracyjnymi, które osobiście inicjuje. Nie jest osobą ubezwłasnowolnioną. Jej aktywność, wielość składanych wniosków świadczy o tym, że dba ona o swoje interesy. Nie ma więc żadnych podstaw, aby skarżąca była traktowana przez organy pomocy społecznej i organy administracyjne w sposób szczególny, np. ze względu na nieporadność, bardzo zły stan zdrowia uniemożliwiający podjęcie konkretnych działań czy czynności, jak np. napisanie pisma, zgłoszenie wniosku. Nie sposób więc przyjąć, że skarżąca nie rozumienie konsekwencji braku współdziałania z organami pomocy społecznej. Nie może więc oczekiwać, że organy właśnie w stosunku do niej będą pomijać regulacje ustawowe i spełniać wszelkie jej żądania, bez współdziałania z jej strony i bez podejmowania przez skarżącą działań mogących poprawić jej sytuację materialną (skarżąca jest właścicielką zabudowanej nieruchomości).

Mając powyższe na uwadze, za bezpodstawne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące nieustalenia podstaw odmowy współpracy skarżącej z organami pomocy społecznej. Niewłaściwe zachowanie skarżącej, uniemożliwienie przeprowadzenie aktualizacji wywiadu środowiskowego (co wynika z powołanej wyżej notatki służbowej) z całą pewnością nie świadczą o chęci współpracy wnioskodawczyni z organami celem poprawy swojej sytuacji życiowej. Wskazać bowiem należy, że strona nie może poprzestawać na przyjęciu biernej postawy sprowadzającej się tylko do oczekiwania na przyznanie przez organ świadczeń z zakresu pomocy społecznej.

Źródło: Orzecznictwo NSA