Do uzgodnień w ramach Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego trafił przygotowany przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii projekt ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji oraz niektórych innych ustaw (UD391). Projekt dostosowuje instrument Polskiej Strefy Inwestycji (PSI) do zakończenia z dniem 31 grudnia 2026 r. funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych (SSE) oraz wprowadza szereg zmian wynikających z przeglądu funkcjonowania ustawy o WNI i oceny skutków regulacji ex-post.
Pierwszą grupą zmian jest cyfryzacja. Projekt przewiduje wprowadzenie Elektronicznej Platformy Polskiej Strefy Inwestycji (robocza nazwa: ePSI). Platforma ma zautomatyzować i ustandaryzować procesy związane z wnioskowaniem o DoW, wydawaniem decyzji przez spółki zarządzające obszarami, a także ich zmianą lub wygaszaniem. Według autorów projektu ePSI zapewni w pełni elektroniczne składanie i uzupełnianie wniosków przez inwestorów, zmniejszenie obciążeń biurokratycznych oraz skrócenie czasu weryfikacji wniosków przez wyeliminowanie prostych błędów dzięki mechanizmom weryfikacyjnym zaszytym w oprogramowaniu.
Druga zmiana dotyczy okresu obowiązywania DoW, który zostaje wydłużony i ustalony na okres od 15 do 20 lat dla wszystkich obszarów. Jak argumentują projektodawcy, okres obowiązywania decyzji nie wpływa na wielkość pomocy publicznej de iure, jednak de facto pozwala na zwiększenie efektywności mechanizmu PSI; podatnicy objęci podatkiem wyrównawczym będą mogli wykorzystać dostępną pulę pomocy publicznej określoną w DoW.
Projekt wprowadza również do ustawy o WNI definicję legalną poziomu zatrudnienia. Zmiana ma wynikać z istniejących od lat wątpliwości w doktrynie i orzecznictwie — w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego funkcjonuje linia, zgodnie z którą przez poziom zatrudnienia należy rozumieć również okres zatrudnienia. Projektodawca jednoznacznie przesądza, że poziom zatrudnienia oznacza wyłącznie liczbę pracowników zatrudnionych w zakładzie, w którym zlokalizowana jest nowa inwestycja.
Kolejną zmianą jest nadanie nowego brzmienia przepisom o zwolnieniu z podatku dochodowego w ustawie o PIT i ustawie o CIT. Zwolnieniem objęte zostają wszystkie dochody generowane przez istniejący zespół składników majątkowych, o ile przedmiot działalności oraz działalność w ramach nowej inwestycji są określone za pomocą tego samego kodu PKWiU. Projekt przewiduje odejście od koncepcji „ścisłych powiązań" z uwagi na wątpliwości co do tej koncepcji oraz istotne trudności interpretacyjne. W przypadku zwolnienia dochodu z nowej inwestycji (reinwestycji) proponuje się odroczenie momentu korzystania ze zwolnienia do czasu zakończenia inwestycji.
Wraz ze zmianami podatkowymi wprowadzono instytucję opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, wydawanej w toku postępowania o wydanie DoW. Przedmiotem opinii będzie ocena kompletności, jednoznaczności, spójności oraz prawidłowości danych przedstawionych w projekcie DoW, dotyczących przedmiotu działalności gospodarczej związanej z nową inwestycją oraz terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana — w zakresie, w jakim mają one wpływ na ustalenie zakresu zwolnienia z podatku dochodowego. Wydanie opinii ma mieć charakter obligatoryjny, gdy maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi co najmniej 25 000 000 zł, zaś w pozostałych przypadkach opinia będzie wydawana na wniosek przedsiębiorcy.
Projekt zakłada również stworzenie ustawowej podstawy do angażowania się zarządzających obszarami w projekty z zakresu OZE oraz dodanie przepisu zobowiązującego naczelnika właściwego urzędu skarbowego do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw gospodarki i zarządzającemu obszarem kopii decyzji nakładającej na przedsiębiorcę obowiązek zwrotu udzielonego wsparcia.
Jak podsumowuje OSR, projektowana nowelizacja nie stanowi nowego instrumentu wsparcia, lecz kontynuację dotychczasowego, dostosowaną do zakończenia funkcjonowania SSE oraz do współczesnych wyzwań gospodarczych kraju.
Z pełnym brzmieniem projektu można zapoznać się tutaj