Związek Powiatów Polskich skierował do Ministerstwa Infrastruktury pismo zawierające zastrzeżenia do projektu rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (WPL MI nr 134).

Uwaga pierwsza: dokumenty rejestracyjne z państw trzecich – brak wykazu i szkoleń dla diagnostów (§ 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia nowelizującego w odniesieniu do § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret trzecie rozporządzenia nowelizowanego)

ZPP postuluje uzupełnienie projektu o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do określenia wykazu wzorów dokumentów rejestracyjnych i właściwych organów rejestrujących w państwach trzecich oraz do objęcia uprawnionych diagnostów odpowiednim przeszkoleniem. Oba elementy ZPP wskazuje jako warunki konieczne dla prawidłowego dokonywania identyfikacji pojazdów w ramach przeprowadzenia badań diagnostycznych na podstawie dokumentów wydanych przez organy właściwe do rejestracji pojazdów w państwach niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Organizacja wyjaśnia, że formuła dokumentu wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w państwie trzecim jest już stosowana w obowiązującym art. 72 ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, dopuszczającym taki dokument jako substytut dowodu rejestracyjnego przy rejestracji pojazdu sprowadzonego z państwa trzeciego. W praktyce wydziałów komunikacji starostw powiatowych ustalenie, czy organ wskazany w treści dokumentu jest rzeczywiście organem właściwym do rejestracji pojazdów w danym państwie, należy do najpoważniejszych trudności proceduralnych. Organy rejestrujące dysponują w tym zakresie doświadczeniem instytucjonalnym i procedurami, choć i im ta weryfikacja sprawia trudności. Diagności nie dysponują ani jednym, ani drugim.

ZPP wskazuje na praktyczne ryzyko wynikające z braku wykazu i szkoleń: diagnosta mógłby przeprowadzić badanie techniczne na podstawie dokumentu, który starosta – po przeprowadzeniu weryfikacji właściwej organowi rejestrującemu – uzna za niespełniający wymogów art. 72 ust. 2a p.r.d. i odmówi rejestracji pojazdu. Właściciel pojazdu znajdzie się wówczas w sytuacji, w której dysponuje ważnym zaświadczeniem o badaniu technicznym, lecz nie może uzyskać rejestracji, co podważa spójność procedury dopuszczenia pojazdu do ruchu i generuje po stronie starosty zbędne postępowania wyjaśniające.

Uwaga druga: brak trybu badania technicznego dla pojazdów zaprzestających działalności jako taksówki lub pojazdy szkoleniowe (§ 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia nowelizującego w odniesieniu do § 3 ust. 1 rozporządzenia nowelizowanego)

ZPP postuluje uzupełnienie § 3 ust. 1 rozporządzenia o dedykowany punkt określający zakres dodatkowego badania technicznego pojazdu zaprzestającego być używanym jako taksówka lub pojazd do nauki jazdy albo do przeprowadzania egzaminu państwowego. Badanie to powinno obejmować wyłącznie sprawdzenie usunięcia wyposażenia dodatkowego wymaganego dla danej kategorii. Organizacja postuluje również stosowne uzupełnienie art. 81 ust. 11 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
ZPP wskazuje, że § 3 ust. 1 rozporządzenia, wykonując art. 81 ust 11 p.r.d, reguluje zakres dodatkowych badań technicznych m.in. dla pojazdów, które mają być używane jako taksówki lub pojazdy do nauki jazdy albo do przeprowadzania egzaminu państwowego, jednak ani ustawa, ani rozporządzenie nie przewidują odrębnego trybu badania technicznego potwierdzającego zaprzestanie używania pojazdu w tych kategoriach i usunięcie dodatkowego wyposażenia.

W praktyce organów rejestrujących brak tej regulacji skutkuje rozbieżnościami interpretacyjnymi: część organów wykreśla stosowną adnotację z dowodu rejestracyjnego na podstawie samego oświadczenia właściciela pojazdu, inne wymagają uprzedniego badania technicznego. Diagności, nie dysponując dedykowaną podstawą prawną w ramach § 3, kwalifikują takie badanie jako badanie pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, co wiąże się z pełnym zakresem sprawdzenia układów pojazdu i odpowiednio wysoką opłatą – nieadekwatną do rzeczywistego zakresu czynności sprowadzających się do potwierdzenia usunięcia wyposażenia dodatkowego. Organizacja ocenia, że opisana rozbieżność narusza zasadę równego traktowania właścicieli pojazdów przez organy administracji oraz generuje niepotrzebne koszty po stronie posiadaczy pojazdów rezygnujących z działalności taksówkarskiej lub szkolenia kierowców.

Uwaga trzecia: brak kwalifikacji usterki w tabeli załącznika nr 2 (§ 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia nowelizującego w odniesieniu do Załącznika nr 2, dział I tabeli, pkt 6.1., kolumna trzecia i czwarta, ppkt 7 rozporządzenia nowelizowanego)

ZPP wskazuje, że projekt dodaje w kolumnie trzeciej tabeli działu I załącznika nr 2, w ramach pkt 6.1., nowy ppkt 7 o treści: „Brak dokumentacji potwierdzającej spełnienie wymagań dotyczących automatycznego urządzenia gaśniczego oraz osłon termicznych zmniejszających rozprzestrzenianie ognia pochodzącego z kół pojazdu – w przypadku pojazdów „EX/III" i „FL", jeżeli są wymagane." Jednocześnie projekt nie uzupełnia w tym zakresie kolumny czwartej tej samej tabeli, która powinna wskazywać przynależność usterki do jednej z trzech grup: usterka drobna (UD), usterka poważna (UP) albo usterka niebezpieczna (UN).

Organizacja zwraca uwagę, że projektodawca był świadomy konieczności dokonania tej kwalifikacji, wyrażając ją expressis verbis w uzasadnieniu projektu: „Wówczas powyższa usterka skutkująca uznaniem stanu technicznego za niezadowalający zostanie zakwalifikowana jako usterka poważna." Stwierdzenie to nie znalazło jednak żadnego odzwierciedlenia w treści projektowanego przepisu. Dla porównania, w pozostałych podpunktach pkt 6.1. tabeli kwalifikacja usterki jest wyraźnie oznaczona jako UP bezpośrednio w kolumnie czwartej. ZPP wskazuje, że brak analogicznego oznaczenia przy projektowanym ppkt 7 stanowi niekonsekwencję redakcyjną i tworzy istotną lukę prawną.

W związku z powyższym ZPP postuluje o uzupełnienie § 1 pkt 3 lit. c) projektu poprzez jednoznaczne wskazanie w kolumnie czwartej tabeli przynależności usterki określonej w ppkt. 7 do właściwej grupy, tj. oznaczenia „X" w rubryce UP.

Wniosek o skierowanie projektu do KWRiST

W końcowej części pisma ZPP zaznacza, że z uwagi na oddziaływanie procedowanego projektu na jednostki samorządu terytorialnego, rozporządzenie powinno zostać przedłożone do zaopiniowania przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.