WSA: Zajęcia z tańca prowadzone prywatnie przez nauczyciela mogą korzystać ze zwolnienia z VAT-u. Duże znaczenie ma zgodność takich zajęć z obowiązującym programem nauczania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał ciekawy wyrok dotyczący możliwości zwolnienia z podatku od towarów i usług prywatnych zajęć z tańca prowadzonych przez nauczyciela, który równolegle uczy tańca w sportowej klasie szkoły podstawowej. Rozstrzygnięcie tego problemu wymagało sięgnięcia nie tylko do prawa krajowego, lecz również do unijnej dyrektywy określającej transakcje zwolnione z podatku.
O wątpliwościach wokół prywatnych usług świadczonych przez nauczyciela
Sprawa trafiła na wokandę wskutek wniesienia skargi na interpretację podatkową sporządzoną na wniosek skarżącego. Jako nauczyciel publicznej szkoły podstawowej, w klasie o profilu sportowym realizował on naukę tańca w ramach obowiązującego programu nauczania. Pytanie, na które miał odpowiedzieć Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) sprowadzało się do oceny charakteru analogicznych zajęć prowadzonych poza szkołą. Należało ustalić, czy korzystają one ze zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawy o VAT).
Organ interpretacyjny udzielił odpowiedzi odmownej. Stanowisko to wynikało z przyjęcia przez organ, że choć świadczone przez wnioskodawcę usługi spełniają kryterium "usług w zakresie kształcenia", to wyłącznie w charakterze usług kształcenia specjalistycznego. Tym samym, o ile zdaniem organu wnioskodawca spełnił kryterium podmiotowe zwolnienia z podatku wynikające z pkt 27 (prowadzone przezeń zajęcia w pełni odpowiadały jego kwalifikacjom i wykształceniu), to niespełnione pozostały inne kryteria. Powołując się na treść Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a także na orzecznictwo TSUE, uznał że zajęcia tańca prowadzone przez nauczyciela poza szkołą nie są usługami obejmującymi kształcenie powszechne lub wyższe. Zdaniem organu interpretacyjnego, miały być bowiem wyłącznie przykładem nauczania specjalistycznego, które nie wpisuje się w schemat kształcenia powszechnego czy wyższego, wiążącego się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji.
Kształcenie powszechne czy specjalistyczne? - oto jest pytanie
Skargę na dokonaną w ten sposób interpretację rozpoznał WSA. Pochylił się nad zarzutem błędnego przyjęcia, że wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT usługi prywatnego nauczania "na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym" nie obejmują usług takich, jak świadczone przez skarżącego usługi nauczania tańca dzieci i młodzieży na takim poziomie. Skarżący zwrócił w tym miejscu uwagę, że obowiązujące przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia nauczania na ww. poziomach. Powołując się na wykładnię językową stwierdził, że kluczowe znaczenie dla możliwości dopasowania danych usług do kryterium zwolnienia podatkowego powinna mieć ich zgodność z materiałem przewidzianym w programie nauczania w przedszkolach i szkołach. Skoro zaś nauka tańca mieści się w nim zgodnie z przepisami regulującymi podstawę programową, zwolnienie powinno przysługiwać.
Analizując tę sprawę, Sąd zwrócił uwagę na to, że - istotnie - zwolnienie określone w ustawie o VAT jest odpowiednikiem zwolnienia zawartego w art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE. Na gruncie tej dyrektywy, pod pojęciem "kształcenia powszechnego i wyższego" mieści się określony rodzaj systemu nauczania wspólny dla wszystkich państw członkowskich UE. Konkretna definicja nie została jednak sformułowana, toteż interpretacja pojęcia opiera się na wyrokach TSUE. Nawiązując do ww. wątpliwości skarżącego, Sąd zwrócił uwagę na potrzebę odróżnienia "kształcenia powszechnego i wyższego" od "kształcenia specjalistycznego". Organ interpretacyjny przyporządkował działalność skarżącego do tej drugiej kategorii, która nie korzysta ze zwolnienia z podatku. Kształcenie specjalistyczne wiąże się natomiast z rozwijaniem różnych umiejętności natury praktycznej i teoretycznej, ale nie odpowiada kształceniu powszechnemu czy wyższemu w danej dziedzinie wiedzy.
Zgodność z programem nauczania ma duże znaczenie w razie wątpliwości
Sąd stwierdził w tym kontekście, że dla potrzeb przyporządkowania rodzaju prowadzonej działalności do którejś z ww. kategorii, konieczne jest odniesienie ich do podstawy programowej. Jest ona bowiem istotnym elementem pomocniczym. Analiza programów nauczania dla przedszkola czy edukacji wczesnoszkolnej prowadzi natomiast do wniosku, że nauka tańca jest jak najbardziej jednym z obszarów powszechnego kształcenia.
Skoro nauka tańca jako taka mieści się w obowiązującym programie nauczania, to prowadzone przez skarżącego zajęcia dla dzieci należy traktować jako kształcenie powszechne. Przyporządkowanie ich do kategorii usług specjalistycznych mogłoby nastąpić, gdyby hipotetycznie prowadzone zajęcia dotyczyły konkretnie określonych rodzajów tańca. Skoro jednak jest to ogólne przekazywanie wiedzy w zakresie tańca, pokrywające się z założeniami podstawy programowej, zdaniem Sądu należy uznać prowadzone przez nauczyciela zajęcia za działalność zwolnioną z podatku VAT. Chodzi zatem o to, aby edukacyjny charakter zajęć odpowiadał systemowi szkolnemu.
Dodatkową okolicznością, która uzasadniała to stanowisko, był fakt wykonywania przez skarżącego zawodu nauczyciela w klasie sportowej o profilu tanecznym. Zajęcia prowadzone w publicznej szkole nie różniły się od tych prowadzonych poza nią, prywatnie. Sąd uznał ich różnicowanie za bezzasadne.
Sąd uchylił zaskarżoną interpretację podatkową. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy nakazał organowi uwzględnienie oceny prawnej dokonanej w opisanym wyroku.
Wyrok WSA w Gliwicach z 24 lutego 2026 r. (sygn. I SA/Gl 500/25) - orzeczenie nieprawomocne
Źródło: CBOSA